Urquhart Castle: ruina nad Loch Ness i ile kosztuje wejście

Zamek, o który walczono przez czterysta lat, na jedynym miejscu nad Loch Ness, o które warto było walczyć.

Przylądek w Urquhart kontroluje środek Great Glen — uskoku, który przecina Szkocję na pół i, zanim powstały drogi, stanowił główny szlak przez kraj. Kto trzymał tę skałę, ten widział wszystko, co poruszało się po jeziorze. Dlatego fortyfikacja stoi tu od wczesnego średniowiecza i dlatego zamek tak często zmieniał właścicieli podczas wojen o niepodległość i kolejnych stuleci waśni klanowych w Highlands.

Skończył jako ruina celowo: załoga wysadziła bramę, gdy opuszczała zamek w 1692 roku, żeby nikt inny nie mógł go użyć. To, co przetrwało, to długi, niski ciąg murów podążający za kształtem przylądka, z Wieżą Grantów wciąż stojącą na pięciu kondygnacjach na północnym krańcu.

Centrum dla zwiedzających wbudowano w zbocze powyżej, żeby nie zasłaniało widoku, a krótki film, który tam wyświetlają, kończy się podniesieniem ekranu, za którym odsłania się prawdziwy zamek. To dobry teatr i wart tych dziesięciu minut.

Ale to, co ludzie fotografują, to zejście: ścieżka opada od centrum, a pod nią rozciąga się cały zamek i dwadzieścia mil jeziora. Dla tego widoku stoi ta kolejka.

Większość Urquhart leży na wysokości kostek — fundamenty, budynek bramny, zarys wielkiej sali. Stoi tylko jeden budynek: wieża Grant na północnym krańcu, pięć pięter, ze schodami na platformę widokową na szczycie.

Wejdź na górę. Z drogi zamek wydaje się mały, bo jezioro za nim jest ogromne; z wieży jest odwrotnie — widać, jak mury wypełniają cały przylądek i jak daleko ciągnie się woda w obie strony. To także jedyne miejsce, z którego dobrze widać fosę przecinającą szyję przylądka, czyli najstarsze dzieło obronne w tym miejscu.

Warto też odnaleźć trebusz na trawniku — pełnowymiarową replikę machiny oblężniczej, która lepiej niż jakakolwiek tablica pokazuje skalę tego, czemu to miejsce musiało się oprzeć.

Poniżej wieży znajduje się pomost, przy którym łodzie rejsowe dobijają w ramach biletów łączonych. Jeśli twój postój jest krótki, a chcesz zobaczyć i zamek, i wodę, rejs kończący się tutaj to najsprawniejszy sposób.